padpicka

Szukaj w archiwum

od:
do:

Wydarzenia

Wystawa Małgorzaty Dmitruk „Małpi Gaj i inne historie”

21 marzec - 14 kwiecień 2019Sztuka
Месца: Witebsk, Centrum Sztuki Marka Chagalla, ul. Putna, 2

21 marca 2019 r. o godzinie 17-ej w Centrum Sztuki Marka Chagalla (ul. Putna, 2 Witebsk) odbędzie się otwarcie wystawy Małgorzaty Dmitruk „Małpi Gaj i inne historie”.

Projekt jest zrealizowany przy wsparciu Instytutu Polskiego w Mińsku.

Małpi Gaj – historia na 40 stronach, litografia, 2010, 29x20 cm. Komiksowe zapiski z codzienności. Ówczesnej. To książka o dzieciństwie i dorastaniu. O relacjach. O przyjaźni. O miłości w rodzinie i z bliskimi. O małym miasteczku. O absurdach. O życiu w końcówce PRL-u i o śmierci wpisanej w życie.
Małgorzata Dmitruk
 
 
 

„Propozycję napisania tekstu na temat twórczości Małgorzaty Dmitruk przyjąłem ze świadomością, że przyjdzie mi szukać odpowiedzi o jej miejsce wśród innych twórców.

Łatwym byłoby przypisać ją do wielkiej, ważnej i uroczej rodziny naiwistów różnych odcieni - twórców gołębiego serca, jak ich nazwał marszand Wilhelm Uhde, otwierając dla nich w roku 1928 salony paryskie oraz zapewniając miejsce w zbiorach muzealnych.

Granica naiwności i profesjonalizmu bywa przekraczana obustronnie, niejednokrotnie przynosząc znaczące rozwiązania. Sądzę, że w przypadku Dmitruk zachodzi zjawisko twórczej adaptacji postawy naiwistów do potrzeb dojrzałego warsztatu grafika po uczelni akademickiej. To wielkie szczęście dla twórcy zachować szczerość, świeżość, wyobraźnię dziecka, posłużyć się wolną od frustracji i manier poetyką w sposób naturalny i własny.

Miałem możliwość w czasie odwiedzin u Sokrata Janowicza podczas Trialogu 2014 obejrzeć jej ekspozycję grafiki w galerii zaimprowizowanej w domu wiejskim. Była ona organicznie wpisana w jego przestrzeń i klimat. Sokrat powiedział o arsenale środków Dmitruk, iż jest ich mniej niż konieczne. To mądra i piękna recenzja. Potrzeba ekspresji elementarnej, ale powściągliwej, komunikatu zrozumiałego o sprawach bliskich człowiekowi towarzyszy sztuce Dmitruk. Stara się ona obrazować nie pozór rzeczy i zewnętrzną powłokę, ale ich istotę.

Cykle Tutejsi, Odpust, Trylogia, Panichida, Kochać, będące fundamentalnym dziełem epickim, posłużyły jako źródło dalszych realizacji w nowym materiale.

Dmitruk wspomina, że kiedyś robiła swetry z głowy. Później, używając nici ze starych dzianin z różnych ubrań (sweterek cioci się spruło lub spódnicę mamy), działa uniswetry i unitkaniny, odradzając w nich energię dawnych użytkowników. Wystawione w galerii figuropodobne tkaniny zaludniały przestrzeń, prowadząc dialog ze zwiedzającymi, zacierając granice pomiędzy ciałem a suknią, przenikając się wzajemnie.

Zauważyłam, że potrzebuję zajmować się wieloma mediami jednocześnie. To znaczy, że są momenty kiedy potrzebuję więcej czasu poświęcić malarstwu, gdyż wtedy jest szansa, że może coś odkryję (dla siebie) i chętniej wrócę do grafiki czy do szycia. Bywa też odwrotnie.

Ta autorska wypowiedź jest świadectwem niepokoju i potencjału twórczego artystki.

Marzę o tym, aby kiedyś zrobić film animowany. I do poznanych elementów plastycznych dołączyć jeszcze ruch i muzykę. Jeden ze swoich graficznych cykli - Małpi gaj z roku 2010 (bliski komiksom), posłużył jej do zrealizowania prezentacji filmowej w roku 2011.

Rysunek komiksowy i satyryczny posługuje się podobnym arsenałem środków, ale w pracach Dmitruk nie ma miejsca na kpinę, ironię i złośliwość. Dominuje w nich uśmiech i zrozumienie losu bliźniego i sąsiedztwa.

W jej sztuce metropolia spotyka się z wsią, nowoczesność z dniem wczorajszym, powszechne z osobistym. Artystka wierzy w wyobraźnię odbiorcy, pozostawiając pole do jego własnych przemyśleń.

Teraz już nikt furmankami nie jeździ. Staruszków już nie ma, i młodych nie ma. Co druga chata stoi pusta… Ten świat odchodzi po prostu.”

Andrzej Strumiłło

XI-XII.2016

Małgorzata Dmitruk

Urodziła się w 1974 r. w Bielsku Podlaskim na Białostocczyźnie. W 1993 r. rozpoczęła studia na Wydziale Grafiki Akademii Sztuk Pięknych w Mińsku na Białorusi. W latach 1995-1999 kontynuowała studia na Wydziale Grafiki warszawskiej ASP. Dyplom z wyróżnieniem otrzymała w 1999 r. w pracowni prof. Władysława Winieckiego. Aneks malarski w pracowni prof. Adama Styki. Od 1995 r. pracuje w eksperymentalnej pracowni w Mińsku na Białorusi, prowadzonej przez Dmitrija Vasilevica Malatkova. Zajmuje się grafiką, malarstwem, rysunkiem, ilustracją, książką artystyczną, tkaniną unikatową, obiektem, projektowaniem ubioru, scenografią, instalacją.